PINILIT SIYANG IPAKASAL SA LALAKING MORTAL NIYANG KAAWAY MULA PA PAGKABATA.

Tatayo na nga sana si Aira para mag- walkout ulit, pero mabilis namang hinawakan ni Ethan ang kamay niya.

“Sige, subukan mong lumabas?! Baka gusto mong hindi ka na makalakad ng maayos ngayong araw na ito?!”

Pananakot agad ni Ethan, kaya napakagat labi na lang ulit sa inis si Aira at muli na lamang binigyan tuon ang pagkain na nasa plato niya.

“Kainis!”

Bulong bulong ulit ni Aira sabay subo ng pagkain sa bibig.

Nang matapos kumain ay iniligpit na agad ni Ethan ang mga pinagkainan at nagpaalam saglit kay Aira na ibababa na muna ang mga iyon. Habang si Aira naman ay nanatili pa rin na nakaupo sa harapan ng lamesa at nakabusangot.

“Wag ka nang babalik ha?!”

Pahabol pa na sabi ni Aira bago tuluyang makalabas ng pinto si Ethan.

Saglit namang napahinto si Ethan at muling binalingan ng tingin si Aira.

“Subukan mo lang na i-lock ang pinto, Wife!”

Tugon agad ni Ethan, halatang nagbabanta ito.

“At bakit?! Ano naman ang gagawin mo ha?!”

Taas kilay na sambit agad ni Aira, na ikinangisi naman ni Ethan.

“I’ll break the door down and have my 30-inch dog bite you!”

Tugon ni Ethan at nagpatuloy na ulit ito sa paglalakad.

Naiwan ngang nakabusangot pa rin si Aira at nag-iisip, kung ila-lock ba niya ang pinto o hindi. Baka daw kasi ipakagat nga talaga siya ni Ethan sa 30 inches na alaga nito. Doon din siya biglang napaisip, kung may ganoon nga ba talagang Hotdog sa pinas. Hindi kasi aso ang naiisip niya tungkol sa 30 inches, kundi ang ano ni Ethan. Oo yung fututuy! Tama ang nasa isip mo.

“May gano’ng kalaki ba talaga na hotdog—30 inches? Yung sa Wattpad na nabasa ko kasi, 20 inches lang, eh! Kung gano’n, pwede nga talaga akong mamatay sa 30 inches ni Ethan tatagos ‘yon hanggang bunbunan ko!”

Nasa ganoong isipin si Aira nang biglang tumunog ang phone niya. Nakapatong iyon sa maliit na cabinet na katabi lang ng kama niya.

Agad ngang nilapitan ni Aira ang phone niya at naupo na muna sa kama, bago sinagot ang tawag na iyon.

“Hello?”

Bungad agad ni Aira sa kabilang linya.

“Best! Totoo bang ikakasal ka na kay Ethan yung kababata mo?”

Halos mabingi naman si Aira sa lakas ng boses ng kaibigan niyang si Miles. Napakagat siya sa ibabang labi, dahil alam na pala nito ang tungkol doon.

“Kanino mo naman nabalitaan ‘yan, huh?”

Usisa agad ni Aira sabay irap ng mga mata.

“Gosh, girl! Nagpadala kaya ng invitation card ang Lolo mo! Nagulat nga ako, ang bilis! At ang alam ko, mortal mong kaaway si Ethan, kaya hindi talaga ako makapaniwala!”

“Ha? Invitation card?”

Nagtatakang tanong muli ni Aira.

“Oo! Wait….ibig sabihin, hindi mo alam na ikakasal kayo ng lalaking ‘yon, huh?”

“Alam ko! Ang kaso, hindi ko alam na may pa-invitation card na pala si Lolo Felipe!”

“Gosh, girl! So totoo ngang ikakasal kayo ng mortal enemy mo! Paano naman nangyari ‘yon? Hindi ba hate na hate mo ang lalaking ‘yon?”

“Oo! At mahabang kuwento!”

Tipid na tugon ni Aira saka nagpakawala ng malalim na buntong-hininga.

“Haha! Ang lalim ng hinga mo, ha? Hindi ko alam na uso pa pala ang arranged marriage sa panahon ngayon!”

Bumuntong hininga naman ulit si Aira bago muling magsalita.

“Ewan ko ba kay Lolo Felipe! Pero alam mo, may mas malala pa akong problema, bukod sa kasal na iyan!”

“Ha? Ano naman ‘yon?”

“Yung ano…..yung 30 inches hotdog ni Ethan!”

“Hahhhhhh?”

Halos itaas pa ni Aira ang phone niya palayo sa mismong tenga niya, sa lakas ba naman ng boses ni Miles, nagulat kasi ito sa sinabi niyang iyon.

“Best nakakabingi ka na ha?!”

Reklamo agad ni Aira dito na ikinatawa naman ni Mile.

“Sorry naman, ikaw kasi! Grabi ka sa 30 inches! ”

“E sabi kasi ni Ethan e, 30 inches daw yung kaniya. Natatakot ako best, baka ikamatay ko ‘yon pagkatapos ng kasal namin?”

Lalu namang natawa ang kaibigan ni Aira dahil sa mga sinabi niya.

“Talagang mamamatay ka! Paniguradong butas ang bunbunan mo, kapag pinasukan ka na ni Ethan! S 4 bo 9 pati balunbalunan mo!”

“Grabi ka naman, best! Hindi naman ako manok para magkaroon ng balunbalunan na ‘yan, huh!”

“Haha! Joke lang! Pero ‘di nga? Seryoso ka ba talaga sa 30 inches? May ganon ba talaga? Ang alam ko kasi, sa pinas, pinaka malaki na ang 4 inch! Lalu na kung sufoot pa ang person!”

Natawa na nga si Aira dahil sa kalokohan na sinabi ng kaibigan sa kaniya.

“Ah basta, hindi ko alam kung talagang totoo na 30 inches ang kay Ethan! Parang gusto ko na ngang maglayas, magtago at magpakalayo layo, makaiwas lang sa de4dly dog ni Ethan!”

Hanggang sa biglang may tumikhim nang malakas, dahilan para aksidenteng mabitawan ni Aira ang phone niya at tuluyang bumagsak sa sahig.

“E-Ethan…”

Halos mabulunan siya sa pagkabigla habang nakatitig sa lalaking nakatayo ngayon sa mismong tapat ng pinto.

“Do you want to see my 30-inch dog? It’ll answer every question you have my Wife.”

Seryosong sabi ni Ethan habang dahan-dahang lumalapit kay Aira.

Next?

Napalunok si Aira. Bawat hakbang ni Ethan papalapit sa kama ay tila tunog ng batingaw ng kamatayan para sa kanyang puri—o sa kanyang bunbunan, base sa naging diskusyon nila ni Miles.

“E-Ethan! Kanina ka pa ba diyan? Mag-usap tayo nang maayos! Biro lang ‘yung sinabi ko sa phone! Alam mo namang mahilig mag-exaggerate si Miles!” depensa ni Aira habang paatras nang paatras sa kama hanggang sa tumama ang likod niya sa headboard.

Huminto si Ethan sa mismong tapat niya. Ibinaba nito ang tingin sa nahulog na phone ni Aira na hanggang ngayon ay dinig pa ang tawa ni Miles mula sa kabilang linya. Pinulot iyon ni Ethan at pinatay ang call bago muling tumingin kay Aira nang may nakakalokong ngisi.

“Mortal enemy mo ako, ‘di ba? So, natural lang na matakot ka sa armas ko,” bulong ni Ethan. Inilapit niya ang mukha sa tenga ni Aira, sapat na para maramdaman ng dalaga ang mainit nitong hininga. “Pero Aira, masyado kang bilib sa akin. Kahit ako, hindi ko alam na may ruler ka palang dala sa utak mo para sukatin ang ‘aso’ ko.”

“S-Sabi mo kasi ipakakagat mo ako! Sinu-survey ko lang kung gaano kasakit!” bulyaw ni Aira kahit namumula na ang buong mukha niya hanggang leeg.

Biglang tumayo nang tuwid si Ethan at humalakhak—isang tawang nang-uuyam na lalong nagpa-irita kay Aira.

“You’re so green-minded, Wife. Ang asong sinasabi ko ay si Baron, ang 30-inch tall Great Dane na binili ko noong nasa abroad ako. Darating siya bukas mula sa kwarantina,” paliwanag ni Ethan habang pinupunasan ang luha sa mata dahil sa kakatawa. “Bakit, ano bang akala mo? Na may dala akong anaconda sa loob ng brip ko?”

Natigilan si Aira. Literal na nag-loading ang utak niya. Great Dane? Aso? Hayop na may apat na paa? “A-Aso? ‘Yung totoong aso na kumakahol?”

“Oo. ‘Yung may buntot at mahilig sa buto. Unless… iba ang iniisip mong ‘aso’ na mahilig sa ‘buto’?” muling panunukso ni Ethan habang unti-unting binubuksan ang butones ng kanyang polo.

“H-Hoy! Bakit ka naghuhubad?! Manyakis ka talaga!” sigaw ni Aira sabay takip ng unan sa mukha.

“Mainit, Aira. At tsaka, kwarto ko rin ito. Nakalimutan mo na ba ang sabi ni Lolo Felipe? We should start practicing being ‘sweet’ to each other,” sabi ni Ethan. Naramdaman ni Aira ang paglubog ng kama sa tabi niya. “Dito ako matutulog. At huwag kang mag-alala, hindi kita ipapakagat kay Baron bukas… basta galingan mo ang pag-arte sa harap ng mga bisita sa engagement party natin mamaya.”

Dahan-dahang ibinaba ni Aira ang unan. Nakita niyang nakahiga na si Ethan, de-kwatro at nakapikit, pero ang ngisi sa labi nito ay hindi pa rin nawawala.

“Engagement party?! Mamaya na agad?!”

“Oo. Kaya matulog ka na. Kailangan mong magmukhang maganda mamaya para hindi mapahiya ang ’30-inch’ na ego ko,” huling hirit ni Ethan bago ito tuluyang tumahimik.

Hindi nakatulog nang maayos si Aira. Paano ba naman, bawat galaw niya ay nararamdaman niya ang init ng katawan ng lalaking mortal niyang kaaway. Pero sa kabila ng inis, may bahagi ng puso niya ang tila naguguluhan. Bakit ba kasi napakaguwapo ni Ethan kapag tulog? Nawawala ang pagiging mayabang nito at napapalitan ng isang mukhang maamo—isang mukhang mahirap paniwalaan na balak siyang ‘ipakagat’ sa aso.

Nang dumating ang oras ng engagement party, halos malaglag ang panga ni Ethan nang lumabas si Aira mula sa kwarto. Nakasuot ito ng isang simpleng white silk dress na hapit sa kanyang katawan.

“O, ano? Nganga ka ngayon? Masyado bang maganda ang ‘discounted version’ ng ate ko?” pang-aasar ni Aira, na tila nakabawi sa kahihiyan kanina.

Hindi sumagot si Ethan. Sa halip, lumapit siya at marahang hinawakan ang bewang ni Aira. “Huwag kang masyadong kampante, Wife. Maganda ka lang ngayon dahil sa makeup. Pero sige, pagbibigyan kita. Sa harap ni Lolo Felipe, tayo ang ‘perfect couple’.”

Sa buong gabi, naging sentro sila ng atensyon. Tawanan, sayawan, at mga birong tungkol sa kanilang nalalapit na kasal ang bumalot sa bulwagan. Ngunit sa likod ng mga ngiti, ramdam ni Aira ang kakaibang kaba. Hindi na ito tungkol sa “30-inch dog.” Ito ay tungkol sa katotohanang ang lalaking palagi niyang kairingan ay siya na palang magiging katuwang niya habambuhay.

Nang matapos ang party at makabalik sila sa kwarto, pareho silang hapo. Naupo si Aira sa harap ng salamin para magtanggal ng alahas. Salamin ang naging saksi kung paano lumapit si Ethan sa likuran niya.

“Aira,” tawag nito sa mahinahong boses.

“Ano na naman? Mang-aasar ka na naman tungkol sa bunbunan ko?”

“Hindi,” seryosong sabi ni Ethan. Hinawakan niya ang mga balikat ni Aira at tinitigan ang repleksyon nito. “Salamat. Salamat sa pagpayag sa kalokohang ito ni Lolo. Alam kong hindi madali para sa’yo na makatali sa akin.”

Natigilan si Aira. Ito ang unang pagkakataon na narinig niyang naging seryoso at tapat si Ethan. “Bakit mo ba ginagawa ito, Ethan? Pwede mo naman akong tanggihan, ‘di ba?”

Ngumiti nang tipid si Ethan. “Dahil sa dinami-dami ng babaeng nakilala ko, ikaw lang ang kaisa-isang tao na hindi takot ipakita ang tunay na kulay sa harap ko. Mortal enemy man kita sa paningin ng iba, sa paningin ko… ikaw lang ang tanging ‘kaaway’ na gusto kong makasama sa bawat laban ng buhay ko.”

Hindi nakapagsalita si Aira. Ang inakala niyang “sumpa” ng arranged marriage ay tila nagiging isang simula ng kwentong hindi niya inaasahan. Siguro nga, ang pag-ibig ay parang si Baron, ang 30-inch Great Dane—nakakatakot sa simula, pero kapag napaamo mo na, ito pala ang magiging pinakamatapat mong kasama.

By godtum

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *