PINADALHAN AKO NG EX-HUSBAND KO NG INVITE SA 1ST BIRTHDAY NG ANAK NIYA SA KABIT PARA IPAMUKHA SA AKIN NA “BAOG” AKO—PERO NANG DUMATING AKO, HAWAK KO ANG KAMAY NG TAONG AKALA NIYA AY PATAY NA AT MATAGAL NA NIYANG IBINAON SA LIMOT.
Isang Gold-Plated Invitation ang dumating sa pintuan ko. Ito ay para sa 1st Birthday Party ng anak ng ex-husband kong si Franco at ng kabit niyang si Jessica.
Sa likod ng card, may sulat kamay na mensahe mula kay Franco. Ang bawat salita ay parang asido:
“Cara, pumunta ka. Gusto kong makita mo kung gaano kaganda ang anak ko. Sayang, kung hindi ka lang sana baog, sana ikaw ang ina ng tagapagmana ko. Pero huwag kang mag-alala, pwede ka namang maging ninang. Tignan mo kung paano bumuo ng totoong pamilya.”
Nanginig ang kamay ko. Limang taon kaming nagsama. Limang taon akong sinisi sa hindi namin pagkaka-anak. Pinalayas niya ako, tinawag na walang kwenta, at ipinalit agad si Jessica na sekretarya niya.
Sa mata ng publiko, si Franco ay isang matagumpay na CEO na “biktima” ng isang baog na asawa. Ang hindi nila alam, nakuha lang ni Franco ang kumpanya dahil sa isang madilim na paraan.
Tinignan ko ang sarili ko sa salamin.
“Gusto mong makita ang totoong pamilya, Franco?” bulong ko. “Pwes, ibibigay ko sa’yo.”
ARAW NG PARTY
Ginanap ang party sa Grand Ballroom ng Manila Hotel. Naroon ang lahat ng business partners, media, at kamag-anak.
Nasa gitna ng stage si Franco, hawak ang mic, habang karga ni Jessica ang bata.
“Maraming salamat sa pagpunta!” masayang bati ni Franco. “Ito ang pinakamasayang araw ng buhay ko. Sa wakas, may tagapagmana na ang mga Montemayor. Ang anak na matagal kong ipinagdasal na hindi naibigay ng una kong asawa.”
Nagtawanan ang ilang bisita.
“Speaking of…” ngisi ni Franco, tumitingin sa entrance. “Wala pa ba siya? Sayang naman.”
Sa sandaling iyon, BUMUKAS ANG MALAKING PINTO.
Tumahimik ang musika. Lahat ng mata ay napalingon sa akin.
Naglakad ako papasok. Suot ko ang isang black velvet gown na napaka-elegante. Ang mukha ko ay kalmado, pero ang mga mata ko ay nag-aapoy.
Pero hindi ang suot ko ang nakakuha ng atensyon nila.
Kundi ang taong hawak-hawak ko ang kamay.
Sa tabi ko, naglalakad nang dahan-dahan pero may dignidad ang isang matandang babae. Nakasuot siya ng puting terno, puno ng diyamante, at may hawak na baston na gawa sa ginto.
Nang makita siya ni Franco sa stage, nalaglag ang microphone sa kamay niya.
CLANG!
Namutla si Franco. Parang nakakita ng multo.
Si Jessica ay napaatras, muntik nang mabitawan ang bata.
“M-Mama…?”
