INIWAN NG MISTER ANG MISIS NIYA DAHIL “BAOG” DAW ITO, AT TUWANG-TUWA SIYA NANG MABUNTIS NIYA AGAD ANG BAGO NIYANG KABIT. PERO NABIGLA SIYA SA TAKOT NANG ILABAS NG DOKTOR ANG LUMANG MEDICAL RECORD NIYA
Sampung taon nang kasal sina Gary at Elena, pero hindi sila mabiyayaan ng anak.
Dahil dito, naging mainit ang ulo ni Gary. Araw-araw niyang sinusumbatan si Elena.
“Ano ba ‘yan Elena! Baog ka ba?!” sigaw ni Gary habang nag-aimpake ng maleta. “Sawang-sawa na ako! Gusto ko ng tagapagmana! Gusto ko ng anak na magdadala ng apelyido ko!”
“Gary, magpa-check up naman tayo pareho,” iyak ni Elena. “Baka kailangan lang natin ng tulong ng doktor. Huwag mo naman akong iwan.”
“Ako?! Magpapa-check up?!” tumawa nang malakas si Gary. “Hoy, lalaking-lalaki ako! Barako ako! Ikaw ang may problema! Tuyo na ang matris mo!”
Padabog na isinara ni Gary ang maleta.
“Aalis na ako. May bago na ako. Si Roxanne. Bata, maganda, at higit sa lahat… buntis na siya!”
Parang sinaksak ang puso ni Elena. “A-Ano?”
“Oo! Isang buwan pa lang kaming nagsasama, nakabuo agad kami! Patunay lang na ikaw ang may diperensya! Baog!”
Iniwan ni Gary si Elena na humahagulgol sa sahig. Pakiramdam ni Elena ay wala siyang kwentang babae.
Lumipas ang ilang buwan. Tuwang-tuwa si Gary. Ipinagmamalaki niya sa Facebook ang baby bump ni Roxanne. “Finally! A baby boy! My blood!” caption pa niya.
Dahil maselan ang pagbubuntis ni Roxanne, dinala siya ni Gary sa isang espesyalista sa malaking ospital. Ang doktor ay si Dr. Velasco, isang batikang Urologist at Fertility Specialist.
“Doc, siguraduhin niyong healthy ang Junior ko ha!” mayabang na sabi ni Gary habang hinihimas ang tiyan ni Roxanne. “Lakas ng lahi ko eh. Isang shot lang, sapul agad!”
Habang ine-examine ni Dr. Velasco ang mga lumang files sa computer system ng ospital (dahil dito rin pala nagpapagamot si Gary noon sa kidney stones), biglang kumunot ang noo ng Doktor.
Tinitigan ng Doktor si Gary. Tinitigan niya ang buntis na si Roxanne. At tinitigan niya ulit ang medical record sa screen.
“Mr. Gary Santos?” seryosong tanong ng Doktor.
“Yes Doc! Ako nga! Bakit po? Ang laki ba ng baby?”
Tinanggal ni Dr. Velasco ang kanyang salamin. Huminga siya nang malalim.
“Sir,” panimula ng Doktor. “Pwede ko ba kayong makausap saglit? Yung kayo lang muna? Misis, pwede po bang labas muna kayo saglit?”
Namutla si Roxanne. “B-Bakit po Doc?”
“Basta lumabas ka muna,” utos ni Gary. “Baka may sasabihin si Doc na surprise para sa gender reveal.”
Pagkalabas ni Roxanne, hinarap ni Dr. Velasco si Gary.
“Sir Gary,” sabi ng Doktor habang ipinapakita ang isang lumang Medical Record mula 15 years ago. “Naaalala niyo po ba noong na-ospital kayo dito noong binata pa kayo dahil sa malalang Mumps (Beke) at na-damage ang testes niyo?”
Natigilan si Gary. “O-Oo… pero gumaling naman ako ah?”
“Sir,” umiling ang Doktor. “Sa record niyo dito… confirmed sterile na kayo noon pa. Zero Sperm Count. Ibig sabihin… BAOG KAYO.”
Nanlaki ang mata ni Gary. “H-Ha? Imposible! Eh buntis nga ‘yung partner ko oh! Nasa labas!”
Tinignan siya ng Doktor nang may halong awa at seryoso.
“Sir, IMPOSIBLENG KAYO ANG TATAY NIYAN. Medically impossible. Matagal na kayong baog at hinding-hindi na kayo magkaka-anak natural way. Kung buntis man ang partner niyo… siguradong may ibang lalaking ama ‘yan.”
Parang binagsakan ng langit at lupa si Gary.
Nanginginig ang tuhod niyang lumabas ng kwarto. Nakita niya si Roxanne na busy sa pagte-text sa cellphone habang nakangiti.
“Roxanne…” tawag ni Gary, na parang boses ng demonyo sa galit.
“Roxanne…” tawag ni Gary, nanginginig ang boses.
Lumingon si Roxanne, napansin agad ang pamumutla ng mukha ng lalaki. “Oh? Bakit? Ano sabi ni Doc?”
Hindi agad nakasagot si Gary. Para siyang nalunod sa sariling galit at takot. Hinila niya si Roxanne palayo sa upuan.
“Kanino ang batang ‘yan?” mariin niyang tanong.
Nanlaki ang mata ni Roxanne. “A-Anong ibig mong sabihin?”
“Huwag mo akong gawing tanga!” sigaw ni Gary. “Alam ko na! BAOG AKO! Labinlimang taon na! IMPOSIBLENG AKO ANG AMA NIYAN!”
Parang binuhusan ng malamig na tubig si Roxanne. Unti-unting nawala ang ngiti sa kanyang mukha.
“Gary… makinig ka…” nanginginig niyang sabi.
“Makinig?!” singhal ni Gary. “Sinira mo ang buhay ko! Dahil sa’yo iniwan ko ang asawa ko! Pinahiya ko siya! Tinawag kong baog!”
Napaupo si Roxanne sa sahig at tuluyang bumigay.
“Hindi ko sinasadya…” umiiyak niyang pag-amin. “Akala ko kasi… akala ko hindi mo malalaman. Lasing lang ‘yun… minsan lang… pinsan ng kaibigan ko…”
Parang sinampal si Gary ng katotohanan.
“PUTA—” napasigaw siya bago napaupo sa upuan. Hawak ang ulo, halos mabaliw sa galit at pagsisisi.
Sa labas ng ospital, habang nagwawala si Gary, isang babae ang tahimik na nakaupo sa isang bangko—si Elena.
Dinala rin siya roon ng doktor ilang linggo bago iyon para sa sariling check-up.
At doon niya nalaman ang isang bagay na magpapabago sa lahat.
“Mrs. Elena,” nakangiting sabi ng OB-GYN, “perfectly healthy po ang matres niyo. Wala pong problema. Maaari po kayong mabuntis anumang oras.”
Sa unang pagkakataon matapos ang sampung taon, umiyak si Elena—pero hindi sa sakit, kundi sa ginhawa.
Habang wasak si Gary sa loob ng ospital, si Elena naman ay unti-unting bumabangon. Nakilala niya si Marco, isang biyudong doktor na mabait, mahinahon, at may respeto.
Hindi siya minadali. Hindi siya sinisi. Minahal siya nang buo.
Makalipas ang isang taon…
Isang larawan ang kumalat sa social media.
Si Elena, may hawak na ultrasound, katabi ang lalaking nakangiti nang puno ng pagmamahal.
Caption:
“Minsan, ang taong tinawag kang baog… siya pala ang tunay na baog sa puso.”
Samantala, si Gary?
